Amerykański Departament Energii współpracuje z przemysłem

Amerykański Departament Energii (DoE) współpracuje z przemysłem w celu opracowania nowych technologii związanych z gazyfikacją węgla, aby go przetworzyć w chemikalia i paliwa, w tym wodór, niezbędne dla przemysłu. Wraz z produkcją energii elektrycznej, w trakcie trwania procesu syntezy. W ramach rządowego przedsięwzięcie, DoE rozdysponuje 16 mln dolarów pomiędzy przedsiębiorstwa, chcące rozwijać niskoemisyjne i wysokowydajne metody syntezy węgla. Głównym celem DoE jest zwiększenie innowacyjności amerykańskiej gospodarki i przemysłowe wykorzystanie węgla, bez obciążeń dla środowiska naturalnego. Zdaniem DoE dzięki montażowi instalacji wychwytu CO2 i gazyfikacji, zredukuje się emisję CO2 pochodzącego ze spalania węgla, o nawet 90 proc. Departament Energii kładzie szczególny nacisk na obniżenie rynkowej ceny gazu syntetycznego. Priorytetowe są też technologie umożliwiające uzyskanie paliw płynnych z syntezy węgla. Stany Zjednoczone od 2009 r. kierują się ambicją zredukowania emisji gazów cieplarnianych, przy czym nie nakładają na siebie obligatoryjnych postanowień tak, jak to czyni Europa. Lecz USA dzięki zastąpieniu węgla tanim gazem pochodzącym m.in. z łupków, osiąga lepsze wyniki na tym polu od Unii Europejskiej. Ponadto DoE finansuje przedsięwzięcia służące wychwytywaniu i magazynowaniu CO2, jaki później jest stosowany do przepełniania wyczerpujących się pokładów ropy naftowej. Powoduje to radykalny wzrost wydajności pola naftowego.

Źródło: wnp.pl.

Przemysłowa instalacja wychwytu CO2

Instalacja służąca do wychwytu i przetwórstwa CO2 - SkyMine, zbudowana przez amerykańskie przedsiębiorstwo Skyonic, w cementowni Capitol w San Antonio, w stanie Teksas (USA). Jest tego typu pierwszą instalacją na świecie, potrafiącą przerabiać CO2 na skalę przemysłową. Wartość przedsięwzięcia wyniosła 40 mln dolarów. Projekt otrzymał dofinansowanie z Departamentu Energii w wysokości 28 mln dolarów. Instalacja SkyMine cechuje się wydajnością wychwytywania CO2 na poziomie 75 tys. ton rocznie Zgromadzony dwutlenek węgla posłuży do wytwarzania wodorowęglanu sodu (soda oczyszczona), wybielaczy, wapieni, bądź kwas solnego. Ponadto niwelacji będą podlegać tlenki siarki i azotu, także metale ciężkie. Technologia jest efektem wieloletniej współpracy Skyonic z Departamentem Energii. Skyonic spodziewa się rocznych przychodów z instalacji w okoli 48 mln dolarów rocznie. Zysk ma wynieść 28 mln dolarów. Technlogia SykMine jest w stanie wychwycić 90% emitowanego CO2. Ponadto w Skyonic trwają eksperymenty związane z wychwytem CO2, tak by przechwycony gaz cieplarniany mógł posłużyć do wzrostu alg, w celu produkcji biopaliw. Komisja Europejska od lat finansowała rozwój technologii jaka podobnie służy do wychwytywania i gromadzenia CO2, tj. sekwestracji dwutlenku węgla (CCS). Niestety technologia okazała się zbyt kosztowna i większość prywatnych podmiotów już wycofała się ze współpracy, nie licząc niewielkich przedsięwzięć demonstracyjnych. Sektor prywatny szacuje, że technologia CCS stanie się opłacalna dopiero, jak certyfikat uprawniający do emisji CO2 będzie kosztował 60 euro za sztukę. Obecnie cena nie przekracza kilku euro.

Źródło: wnp.pl.

Uruchomiono w USA doświadczalny zakład gromadzenia energii elektrycznej

Francuski koncern Areva we współpracy z laboratorium Sandia National Laboratories, uruchomił w Arbuquerque (Nowy Meksyk, USA) demonstracyjny zakład służący gromadzeniu energii elektrycznej. Przedsięwzięcie korzysta z innowacyjnej metody magazynowania elektryczności w stopionej soli, a w ramach projektu zintegrowano technologię Compact Linear Fresnel Reflector (CLFR). Inwestycja została częściowo sfinansowana przez Departament Energii (DoE). Instalacja umożliwi korzystanie z energii elektrycznej pozyskanej z paneli fotowoltaicznych, nawet po zachodzie słońca.

CLFR to technologia bazująca na zwierciadłach, jakie gromadzą ciepło pochodzące z promieni słonecznych, następnie skumulowana energia podgrzewa stopioną sól, która w obiegu zamkniętym krąży pomiędzy zbiornikami. Wpierw urządzenie czerpie stopioną sól z chłodniejszego zbiornika, gdzie sól ma temperaturę 290 stopni Celsjusza, następnie wędruje do kolejnego zbiornika, w jakim jest podgrzewana do temperatury 550 stopni Celsjusza, wtedy jest ostatecznie przekazywana do trzeciego zbiornika. Później wymiennik ciepła wyzwala ze stopionej soli parę wodną służącą do wytworzenia energii elektrycznej. Finalnie ciecz wraca do zimnego zbiornika. Według szacunków Departamentu Energii, zintegrowana metoda CLFR i stopionej soli, powinna obniżyć cenę wytworzenia kilowatogodziny z fotowoltaiki o 6 centów.

Źródło: wnp.pl.